Prema Vilasa

Przede wszystkim książka ta skupia się na życiu i rozrywkach trzech Prabhu: Śrinivasa Acaryi, Narottama dasa Thakury i Śyamanandy Prabhu. Są również opisane chwały Ramacandry Kaviraja, Viracandry, Jahnava Maty i Visnupriyi, wraz z głównymi gałęziami drzewa Śri Krsny Caitanyi z Nityanandą Prabhu, Advaita Acaryą, Haridasa Thakurą, Lokanatha Goswamim, Gadadhara Panditą, Rupą Goswamim, Sanataną Goswamim oraz Śri Jivą na czele. Nie ma wątpliwości, że ta książka została przyjęta jako autentyczna, ponieważ Prema Vilasa jest wspomniana w kilku świętych pismach Vaisnavów, m.in. w książce pt. Karnananda, która tak mówi o Prema Vilasa: „Opis podróży Pana do Bengalu znajdujemy w książce Prema Vilasa. Nityananda dasa napisał ją na polecenie swojego mistrza duchowego, Śri Jahnava Maty.” W innym miejscy w tej samej książce: „Na polecenie Jahnava Maty Nityananda dasa opisał cechy Pana w swojej książce Prema Vilasa.”
Możemy się wiele nauczyć z tej książki . Prema Vilasa dostarcza relacji naocznych świadków zdarzeń, a poza tym zawiera dokładne reportaże z czynności wielkich współpracowników Pana Caitanyi, szczególnie wspomnianych już trzech acaryów Vaisnava: Śrinivasa, Narottama i Śyamanandy. Sprawozdania te, czy to opowiedziane osobiście, czy też nie, są dokładne, gdyż Nityananda dasa miał przywilej podróżować ze Śri Jahnava Matą jako jej osobisty sługa i w ten sposób zarówno uczestniczył w wielu rozrywkach, które opisywał (festiwale w Kheturi, wydarzenia we Vrndavanie i w innych miejscach), jak i żył współcześnie z opisywanymi wielkimi duszami i ich uczniami.

Avatar Buddha

Siddhartha Gautama był pięknym księciem królewskiego rodu Sakya, wywodzącego się Suryavamsa – Dynastii Słońca. Jego ojciec, Król Suddhodana, otaczał go nieustanną opieką chroniąc przed wszelkimi niedolami życia. U podnóża Himalajów, w stolicy Kapilavastu, Król wybudował dla niego trzy pałace. Pierwszy został specjalnie zaprojektowany, by dostarczać wszelkich wygód zimą, drugi latem, a ostatni podczas pory monsunów. Pałace górowały nad wspaniałymi ogrodami, w których można było znaleźć liczne stawy wypełnione lotosami.
Książe był zawsze otoczony mnóstwem uroczych dam, które pełniły dla niego wszelkiego rodzaju służby. Zabawiały go dniem i nocą – tańcem, muzyką oraz grami odpowiednimi do okazji i pory roku. Siddhartha ubierał się wyłącznie w najlepsze stroje sprowadzane z Varanasi, miasta, które po dziś dzień słynie z produkcji najlepszych jedwabi. Jego ciało było perfumowane papka sandałową. W dzień jak i w nocy nad jego głową trzymano biały parasol. Nawet służący otrzymywali wszystkiego pod dostatkiem, by Książe nigdy nie widział niezadowolenia u innych.

Navadvip Dhama Mahatmya

- O szczęśliwy, Navadvipa jest taka sama jak Vrindavana. Została stworzona dawno temu przez Radhe, aby obdarzyć łaską żywe istoty. Vrindavana i Navadvipa są tak Mi drogie jak Sama Radha. To potwierdzam jako prawdę. O Ananto, tak jak zawsze rezyduję we Vrindavan z Radhika, tak samo zawsze rezyduję w Navadvip z Radhika połączony w jedną formę jako Gauranga. Tak jak nigdy nie opuszczam Vrindavan, nigdy nie opuszczam Navadvipy. Pojawiam się we Vrindavan w każdej kalpie, wykonuję rozrywki dla przyjemności wielbicieli i po to aby oczyścić świat.

- Przyjdźcie, dusze Kali-yugi! Porzućcie hipokryzje i po prostu przyjmijcie czystą, ekstatyczną miłość Sri Gaurangi! – W ten sposób Nityananda Prabhu zwykł wołać raz za razem. Ale pomimo tego nieszczęśliwe żywe istoty nie zaakceptowały tego. Rozważmy teraz uważnie dlaczego ci ludzie nie zaakceptowali tak wspaniałej miłości Boga. W pogoni za szczęściem, żywe istoty w tym materialnym świecie podążają za różnymi procesami takimi jak logika lub joga mistyczna. I w poszukiwaniu szczęścia niektóre z nich porzucają świat materialny, udając się do lasu, w międzyczasie królowie toczą zaciekłe wojny pomiędzy sobą. Pragnąc szczęścia inni uganiają się za kobietami i bogactwem, podczas gdy inni zajmują się sztuką i nauką. W poszukiwaniu szczęścia inni odrzucają szczęście i uczą się tolerować problemy życia, a jeszcze inni po prostu topią się w oceanie. Wznosząc w górę Swoje lotosowe dłonie, Pan Nityananda zawołał:
- Przyjdźcie, żywe istoty! Porzućcie kłopoty związane z działaniem dla owoców i suchym debatowaniem nad wiedzą materialną. I tak szukacie szczęścia, więc Ja dam wam szczęście bez proszenia o cokolwiek w zamian. W tym szczęściu nie ma kłopotu, straty czy bólu. Po prostu intonujcie imię Gaurangi i tańczcie bez niepokoju.

Garga Samhita

Śri Bahulaśva rzekł: Tak jak półbóg nigdy nie jest zmęczony piciem nektaru i jak pszczoła nigdy nie jest zmęczona piciem z lotosu, tak wielbiciel nigdy nie jest zmęczony słuchaniem rozrywek Śri Kryszny.

Śri Narada rzekł: O królu, Radha spojrzała na Krysznę i złożyła
pokłon przed Jego lotosowymi stopami. Jej pragnienie spełniło się, była niezwykle szczęśliwa.

Osoba która z oddaniem słucha tych wspaniałych rozrywek Pana Krysznacandry osiąga najwyższy cel życia.

Gitavali

Gitavali – Zbiór pieśni  – Bhaktivinoda Thakury – Opublikowane po raz pierwszy w 1893 roku – 70 pieśni bengalskich skomponowanych w celu głośnego śpiewania i wychwalania Najwyższego Pana

Kiedy wschodni horyzont zabarwił się czerwienią obwieszczając wschód słońca, klejnot pomiędzy podwójnie narodzonymi braminami, Pan Gourasundara rozbudził się, zebrał wszystkich swych wielbicieli i wyruszył w podróż po miastach i wioskach Nadii.

Mridangi rozbrzmiewały szybkim rytmem a duże cymbały wtórowały im do taktu. Lśniące złotą barwą ciało Pana Gaurangi przebiegały ekstatyczne dreszcze w uniesieniu miłości do Boga, tak że dzwonki u Jego stóp dźwięczały.

Manah Siksa

O umyśle, chwytam twoje stopy i błagam słodkimi słowami: Proszę odrzuć wszelką hipokryzje i rozwiń intensywną, niesłychaną miłość do mojego mistrza duchowego, Vrajabhumi, mieszkańców Vrajy, Vaisznawow, braminów, Gayatri mantry, świętego imienia i transcendentalnego schronienia jakim jest, zawsze kwitnąca młoda para Vrajy, Radha i Kryszna.

Śri Bhajana-darpana (komentarz Śrila Bhaktivinoda Thakura)

Padając pokornie u lotosowych stóp Śrila Raghunatha dasa Goswamiego, który jest szanowany w całym wszechświecie jako mistrz duchowy, rozpoczynam tą Śri Bhajana-darpana, która jest komentarzem tej książki Sri Manah-siksza. Śrila Raghunatha oddzielił wszystkie przywiązania rodzinne i przyjął kompletne schronienie u lotosowych stóp Pana Gaurangi, który pojawił się w Kali-yudze jako najbardziej łaskawa inkarnacja Boga, Najwyższej Osoby. Na prośbę Pana Gaurangi, Śrila Svarupa Damodara Goswami wyjawił Raghunatha dasa Goswamiemu wszelkie zawiłe konkluzje Pism Świętych na temat nauk czystego oddania. Dlatego te dwanaście wersetów Śri Manah-siksza są źródłem życia i inspiracji dla całej społeczności Gaudiya Vaisznawa, ponieważ instruując swój własny umysł, Śrila Raghunatha dasa Goswami uczy wszystkich Gaudiya Vaisznawow.

O umyśle, chwytam twoje stopy i błagam słodkimi słowami: Proszę odrzuć wszelką hipokryzje i rozwiń intensywną, niesłychaną miłość do mojego mistrza duchowego, Vrajabhumi, mieszkańców Vrajy, Vaisznawow, braminów, Gayatri mantry, świętego imienia i transcendentalnego schronienia jakim jest, zawsze kwitnąca młoda para Vrajy, Radha i Kryszna.

Śri Bhajana-darpana (komentarz Śrila Bhaktivinoda Thakura)

Padając pokornie u lotosowych stóp Śrila Raghunatha dasa Goswamiego, który jest szanowany w całym wszechświecie jako mistrz duchowy, rozpoczynam tą Śri Bhajana-darpana, która jest komentarzem tej książki Sri Manah-siksza. Śrila Raghunatha oddzielił wszystkie przywiązania rodzinne i przyjął kompletne schronienie u lotosowych stóp Pana Gaurangi, który pojawił się w Kali-yudze jako najbardziej łaskawa inkarnacja Boga, Najwyższej Osoby. Na prośbę Pana Gaurangi, Śrila Svarupa Damodara Goswami wyjawił Raghunatha dasa Goswamiemu wszelkie zawiłe konkluzje Pism Świętych na temat nauk czystego oddania. Dlatego te dwanaście wersetów Śri Manah-siksza są źródłem życia i inspiracji dla całej społeczności Gaudiya Vaisznawa, ponieważ instruując swój własny umysł, Śrila Raghunatha dasa Goswami uczy wszystkich Gaudiya Vaisznawow.

Bryhat Bhagavatamrta – Księga 1

Pierwsza część książki Sanatany Goswamiego ukazuje transcendentalną podróż Śri Narady Muniego, która dowodzi supremacji Boga, Najwyższej Osoby, Śri Kryszny. Śri Narada transcendentalny kosmonauta wizytuje różne planety i odwiedza potężne osobistości całego stworzenia, które stopniowo kierują go od jednej do drugiej, mówiąc, iż to nie one są doskonałe, że są osoby bardziej doskonałe. Narada szukając najwyższej doskonałości trafia ostatecznie przed Krysznę i jego wielbicieli.

Wszelka chwa³a niepojêtemu Panu, który zst¹pi³ by obdarzyæ
doskona³¹ mi³ooeci¹ do Swych lotosowych stóp. Jest On niczym
ocean wype³niony licznymi odmianami s³odyczy, zawsze nios¹c
ze Sob¹ zapach oewie¿ej m³odooeci. W Swej formie OEri Caitanyi
Mahaprabhu zrealizowa³ ostateczne transcendentalne dooewiadczenie -
mi³ooeæ spoczywaj¹c¹ wiecznie w gopi.
Wszelka chwa³a bogini Mathura-devi, najwspanialszej pooeród
oewiêtych miast! Oczarowuje umys³, jest najdro¿sza wrogowi Kamsy
i jest ozdobiona miejscem narodzin Pana. Miasto Mathura jest
znane na ca³ym oewiecie ze zdolnooeci rozproszenia niedoli oraz
obdarzenia wyzwoleniem i oddaniem. Nie wspominaj¹c o s³awie
jak¹ przynios³y rozmaite rozrywki, odegrane tu przez Pana.
Wszelka chwa³a, wszelka chwa³a miejscu, w którym ¿yjemy –
lasu Vrindavana Pana Murari! Rezydowanie tutaj przedk³ada On
nad przebywaniem na Vaikunthach lub w sercach wznios³ych
oewiêtych. We Vrindavana zawsze opiekuje siê krowami i obdarza
gopi radooeci¹. Graj¹c s³odko na flecie zwiêksza ich mi³ooeæ
w nastroju tañcu rasa.

Kult wizerunku Kryszny

Stale rośnie zarówno czysto naukowe, jak i ogólne zainteresowanie hinduskimi tradycjami religijnymi, związanymi zwłaszcza z aktami oddania (bhakti) jako formami duchowej praktyki i ekspresji ucieleśnienia bóstwa. Zjawisku temu towarzyszy uwaga poświęcona świętym wizerunkom oraz ich czczeniu.
Książka Kennetha Russella Valpeya podejmuje rozważania na temat wizerunków indyjskich i ich kultu w perspektywie historycznej i porównawczej oraz kultu Kryszny w kontekście nowoczesności zarówno w Indiach, jak i na Zachodzie. Skupia się ona na jednej swoistej tradycji czczenia — na powstałej w szesnastowiecznych północno-wschodnich Indiach tradycji wisznuizmu bengalskiego, rozprzestrzeniającej się dziś na całym świecie wskutek działalności misyjnej hinduizmu, obejmującej zarówno diasporę hinduską, jak i ludzi z Zachodu. Umieszczając obecne praktyki czczenia w kontekście historycznym, autor wskazuje na wzajemny związek między pismami i wizerunkami jako na kwestię podstawową, gdyż oba te elementy przywędrowały na Zachód pod koniec dwudziestego wieku i mocno się tu zakorzeniły.
Skupiając się na dwóch świątyniach oraz czczonych w nich wizerunkach Kryszny (mūrti) – pierwszej, znajdującej się we Wryndawanie, mieście pielgrzymek w północnych Indiach, i drugiej usytuowanej niedaleko Londynu – autor przedstawia szczegółowy obraz złożonej i ciągle rozwijającej się tradycji praktyk na ścieżce oddania (sevā) oraz wspierającą tę tradycję refleksję
teologiczną. Odwołanie się zaś przez niego do kategorii porównawczej „prawda religijna” pozwala mu na dogłębne wyjaśnienie żywej tradycji religijnej. Wskazuje bowiem na postrzeganie aktu oddania jako procesu uczestniczenia w ucieleśnieniu bóstwa, procesu, którego integralną częścią jest czczenie wizerunku Kryszny. Książka obejmuje kilka dziedzin: teologię, antropologię, historię sztuki oraz filozofię, stanowiąc cenny wkład w zrozumienie
współczesnej kultury hinduskich świątyń.
Kenneth Russell Valpey, absolwent studiów doktoranckich pracujący obecnie naukowo na wydziale Studiów nad Hinduizmem Uniwersytetu Oksfordzkiego oraz jako asystent-wykładowca na Uniwersytecie Walijskim w Lampeter (Open Learning Theology and Religious Studies Programme). Od 1972 roku bada, praktykuje oraz naucza tradycji murtisewy wisznuizmu Ćajtanji.
PRZÓD OKŁADKI: wizerunek Radharamany podczas rytuału konsekracji.
W tle: sanskrycki tekst anonimowej pieśni pochwalnej dla Radharamany i Gopali Bhatty Goswamiego. Rysunek i napis widnieją na marmurowej płycie ściany ołtarza wewnątrz świątyni Radharamany (fot. K. R.Valpey).

Dbajmy o wielbicieli

Nirandźana Swami

Choć zazwyczaj ignoruje się innych przy osiąganiu własnych celów, to ci, którzy dążą do premy akceptują zależność od innych, od tych którzy mają podobne cele i upodobania. Współdziałając w ten sposób razem, wspólnie pracują, mając na uwadze cel – którym jest prema.
(Madhava Mahotsava, Śrila Jiva Goswami)

Samadhi

Mahanidhi Swami

Samadhi Gaudija Wajsznawów we Wryndawan wyjaśnia znaczenie, historię i ważność samadhi. Z wieloma biografiami wajsznawów, zdjęciami i wskazówkami o tym, jak zbliżyć się i wielbić samadhi, książka ta służy zarówno jako przewodnik po samadhi we Wryndawan, jak i jako podręcznik do rozwijania się w świadomości Kryszny.
Ci, którzy nie mogą odwiedzić samadhi, mogą użyć tej książki, aby przeczytać o życiach i naukach wiecznych towarzyszy Pana Ćajtanji zawsze, gdy obchodzi się ich tirobhawę (dzień odejścia) lub awirbhawę (dzień pojawienia się). Samadhi Gaudija Wajsznawów we Wryndawan zawiera biografie wszystkich wajsznawów, którzy wymienieni są w corocznym kalendarzu wajsznawa.

Kim jestem?

Radhe Śjam Dasa

Teksty Wedyjskie są najlepszym panaceum na wszelkie choroby wszechczasów. Dają krystalicznie jasne zrozumienie wszystkich fundamentalnych prawd życia. Odpowiadają na pytania: kim jesteśmy, jaki jest prawdziwy cel życia i jak możemy osiągnąć nieprzemijające doskonale szczęście.
Niestety współczesny świat uznał Wedy za książki sentymentalnej i ślepej wiary. Omylnie rozumiejąc objawione nauki ogranicza ich przesłanie zaledwie do licznych rytualnych ceremonii sprawiając, że inteligentna, poszukująca odpowiedzi młodzież nie chce się nawet do nich zbliżyć.
Ponadto teksty te zostały zapisane w skomplikowanym Sanskrycie ograniczając swój przekaz zaledwie do nielicznej grupy uczonych zdolnych
rozumieć ten antyczny język.

Śrimad Bhagawatam 12 Księga

Śrila Wjasadewa

Wszystkie inne Purany błyszczą na zgromadzeniu świętych wielbicieli tak długo jak obecne jest Śrimad Bhagawatam, które jest nieprzebranym oceanem nektaru.
Zostało oświadczone, że Śrimad Bhagawatam jest esencją całej filozofii Wedanty. Jeśli ktoś poczuł satysfakcję tego naktariańskiego smaku już nigdy nie będzie przyciągany do innej literatury.
Tak jak Ganges jest największą z rzek, Pan Acjuta jest najwyższym bóstwem a Pan Śiwa największym z wajsznawów, to Śrimad Bhagawatam jest największą ze wszystkich Puran.

Śrimad Bhagawatam 11 Księga

Śrila Wjasadewa

Wszystkie inne Purany błyszczą na zgromadzeniu świętych wielbicieli tak długo jak obecne jest Śrimad Bhagawatam, które jest nieprzebranym oceanem nektaru.
Zostało oświadczone, że Śrimad Bhagawatam jest esencją całej filozofii Wedanty. Jeśli ktoś poczuł satysfakcję tego naktariańskiego smaku już nigdy nie będzie przyciągany do innej literatury.
Tak jak Ganges jest największą z rzek, Pan Acjuta jest najwyższym bóstwem a Pan Śiwa największym z wajsznawów, to Śrimad Bhagawatam jest największą ze wszystkich Puran.

Docenić Śri Nawadwip Dham

Mahanidhi Swami

Śrila Prabhupada wprowadził nas do cudownie słodkiego i łaskawego domu Śri Ćajtanji Mahaprabhu do Nawadwipy (siedziby Boga, Najwyższej Osoby). Przez wieki Nawadwipa Dhama pozostawała ukryta, jak schowany pąk lotosu skrywający nektar, piękno i zapach w złożonych płatkach. Śrila Prabhupada dzięki czystemu pragnieniu zadowolenia Pana Ćajtanji, jakim było rozprzestrzenianie świętego imienia na świecie, spowodował, że złoty lotos Nawadwipa Dhama otworzył się. Teraz oczy bhaktów z całego świata, niczym pszczoły przyciągane są i kierują się w stronę tysiąca płatków tego pięknego, złotego lotosu. Pszczoły wąchające czarujący zapach Gauranga-premy, emanujący z tego lotosu, stały się odurzone i zaczęły szalenie brzęczeć; ich skrzydełka wibrują słodki dźwięk Kryszna-nama.

Gdy ambrozyjny nektar imienia wchodzi w ich uszy i dociera do serc ciągłymi kroplami, pszczoły, pod wpływem szczęścia, zaczynają radośnie tańczyć w centrum tego lotosu.

Ćajtanja Śataka

Czytelnicy tej książki odniosą wielką korzyść, gdyż gloryfikuje ona życie i nauki Pana Ćajtanji. Osoby które chcą poznać życie Pana Ćajtanji powinny zapoznać się z książkami Śrila Wryndawany Dasa Thakury (Śri Caitanya-bhagavata) i Śrila Kryszna Dasa Kawiradźy Goswamiego (Śri Caitanya-caritamrta). Możemy mówić o wielkim szczęściu gdyż w języku polskim dostępne jest obszerne osiem tomów Ćajtanji ćaritamryty, z komentarzami A.C. Bhaktiwedanty Swamiego Prabhupada. Korzystając z okazji zachęcamy wszystkich do lektury książek Śrila Prabhupada.

Niniejsza ksiązka opisuje sto wersetów wypowiedzianych w nastroju duchowej iluminacji przez wiernego towarzysza Pana Ćajtanji – Sarwabhaumę Bhattaćarję.

Pamiętniki

HH Indrjadjumna Swami

Następnego ranka obudziłem go z wielkim trudem. Z początku nie wiedział, gdzie jest, ani co się dzieje.
– Maharadź – powiedziałem do niego – jesteś w Londynie, w drodze do Indii, gdzie masz przygotować się do opuszczenia tego świata.
Oprzytomniał i uśmiechnął się.
– Tak, mam trzy pragnienia: dotrzeć do Majapur żywym, być obecnym instalacji Bóstw Pańća Tattwy i festiwalu Gaura Purnimy.
– Tak więc lepiej będzie, jeśli zaczniemy się zbierać, – Swami – powiedziałem – czas ucieka.

Pokonać demony

Pokonać demony – To ksiązka napisana na podstawie wykładów pod tytułem – Demons in Vrndavan lila, które prowadzi Jego Świątobliwość Bhakti Ćajtanja Swami. Celem każdego jest osiągnięcie szczęścia czy to w wymiarze indywidualnym, czy w zespołowym, dlatego pisząc tę książkę przyjęliśmy formę szukania szczęścia u źródła. Źródła z którego czerpało już wielu mędrców z przeszłości.Przygotuj się na wejście do świata czystości, wieczności, wiedzy i szczęścia.

Jak wydobyć z siebie to co najlepsze?
Jak pozbyć się anarthas (niechcianych nawyków)?
W jaki sposób wchodzić w interakcje z innymi by osiągnąć największą radość?

Na stronach tej książki znajdziesz odpowiedzi na te i inne zasadnicze pytania.

Współczucie wajsznawy

Satswarupa Das Goswami – uczeń Jego Boskiej Miłości A.C. Bhaktiwedanty Swamiego Prabhupady – założyciela aćarji MTŚK (Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny), od lat służy swojemu mistrzowi duchowemu pisząc książki dla wszystkich tych, których celem jest rozwinięcie miłości do Boga.

Na stronach tej książki znajdziecie niezwykłe przemyślenia płynące z pod pióra bardzo doświadczonej osoby, które dokładnie wyjaśniają pojecie współczucia.

„Gdy w czyimś sercu pojawiają się czułe myśli w stosunku do Kryszny, mówimy, że rozwinął on bhakti. Wszystkie żywe istoty – dźiwy – są sługami Kryszny. Gdy ktoś doświadcza takiej czułości w stosunku do dźiw, mówimy wtedy o współczuciu. Zatem współczucie zawarte jest w bhakti.” – Dźajwa Dharma

Kryszna-sewa – Teologia czczenia bóstw w wisznuizmie bengalskim

Po krótkim przeglądzie epistemologii gaudija wajsznawa i teologii awatarów w tej tradycji, autor -Kenneth R. Valpey (Kryszna Kszetra Das) -wyjaśnia podstawowe zasady teologii bhakti i koncepcję sadhany, czyli praktyki, oraz to, w jaki sposób dźwięk i forma współdziałają, by pozwolić wznieść się duchowo odczuwającej, żywej istocie. „Arćanam kontra bałwochwalstwo” skupia się na teologii porównawczej, na mocy której wielbienie bóstw w tradycji Kryszna-bhakti wajsznawizmu gaudija jest zestawione z biblijnym sprzeciwem wobec czczenia podobizn Boga. I tutaj ponownie uwaga autora skupiona jest na naturze bhakti, pojmowanej jako najwyższy wzorzec duchowości, który prowadzi do premy – nieskrępowanej miłości do Najwyższej Istoty – Boga, czyli Kryszny.

Amryta Wani – Nauki, które obdarzają nektarem nieśmiertelności

Tytuł tej książki – „Amryta Wani” – można przetłumaczyć jako Nauki, które obdarzają nektarem nieśmiertelności. Wszystkie żywe istoty, zgnębione niedolami tego świata, pragną szczęśliwej nieśmiertelności, a ta powstaje z duchowego nektaru. Owego nektaru nie można znaleźć na tym świecie, jest on wytworem świata duchowego. W Puranach opisane jest, jak półbogowie i demony walczyli o nektar, który powstał dzięki ubijaniu oceanu mleka. Nie był to zwyczajny nektar – przynosił ulgę w materialnej niedoli i obdarzał nieśmiertelnością.

Osobą, która obdarza nas takim nektarem, jest autentyczny mistrz duchowy. To on sprowadza ową ambrozję ze świata duchowego. Śrila Bhaktisiddhanta Saraswati Thakur jest takim właśnie autentycznym mistrzem duchowym i może uwolnić nas od śmierci, gdyż jest on uosobieniem nauk Śri Gaurahariego; jest bhagawanem – bogiem-sługą. Czyści bhaktowie i towarzysze Pana nie są od Niego różni, mają te same cechy, co On, i dlatego tytułuje się ich mianem bhagawan, bóg-sługa. Jedynie dzięki ich pośrednictwu uwarunkowane dusze mogą dostąpić wyzwolenia i wkroczyć do wiecznej, miłosnej służby dla Najwyższego Pana, która jest jedynym celem życia każdej istoty.

Gajatri Mahima Madhuri – słodkie chwały Gajatri

Mahanidhi Swami autor Gajatri Mahima Madhuri, bazując na takich dziełach, jak Hari-bhakti-wilasa, Gopala-tapana Upaniszad, na książkach Śrila Prabhupada i wywiadach ze starszymi wajsznawami, opisuje osiem mantr, które są istotne dla gaudija wajsznawów. Poruszone są w niej kwestie diksza i upanajana, Brahma Gajatri, upawita i zasad intonowania, Guru Gajatri, Gaura Gajatri, Gopala Mantry, Kama Gajatri, Gopi Bhawa Mantry itp.

„Kama Gajatri jest mantrą do wielbienia Mnie. W rzeczywistości można Mnie poznać poprzez sylaby tej mantry” – mówi Śrimati Radharani.

Docenic Śri Wryndawan Dham

Mahanidhi Swami

Wryndawana jest wspaniałym miejscem, gdzie kwiaty zawsze kwitną i gdzie żyją różne rodzaje kolorowych saren. Ptaki tam świergoczą, pawie puszą się i tańczą, a pszczoły brzęczą. Kukułki śpiewają na pięć rodzajów melodii. Jeziora we Wryndawanie otoczone są zieloną trawą i różnymi rodzajami kwitnących kwiatów lotosu, a łagodne wiatry niosą ze sobą aromatyczne pyłki tych kwiatów. (…) We Wryndawanie jest wiele wodospadów, które zawsze przetaczają wodę, a odgłos opadającej wody jest tak słodki, że zagłusza cykanie świerszczy. (KB, rozdz. 18)

Jeśli ktoś mieszka w ziemskiej Wryndawanie, dotyka ją, ogląda, podróżuje do niej, medytuje o niej, składa jej pokłony, by okazać szacunek, śpiewa lub słucha o jej wzniosłych cechach, posypuje głowę jej pyłem lub ma jakikolwiek związek z nią, wtedy ta oczyszczająca, ziemska Wryndawana zaprowadzi go do najwyższej siedziby – Wryndawany w świecie duchowym. (Wryndawana-mahimamryta)

Chwały Pana Gaurangi

Niniejsza książka ukazuje się tuż po 520-tej rocznicy narodzin Śri Ćajtanji Mahaprabhu. Pojawiając się na przełomie XV i XVI wieku, odrodził On i rozpowszechnił duchowość Kryszna-bhakti. Dzięki łasce poszczególnych nauczycieli duchowych Brahma-Madhwa-Gaudija sampradaji, tradycja Kryszna-bhakti jest cały czas żywa. Grupy wielbicieli intonujące maha-mantrę – Hare Kryszna Hare Kryszna Kryszna Kryszna Hare Hare, Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare – są ostatnimi laty widoczne na ulicach miast w Polsce. Jednak przeciętny Polak niewiele wie na temat polskich monasterów Kryszny, a także nie rozumie, dlaczego wyznawcy Hare Kryszna, jak potocznie nazywa się wisznuitów, śpiewają na ulicach.

Książka ta, przyczyniając się do lepszego zrozumienia duchowości Kryszna-bhakti, jest próbą zaprezentowania dotychczas niepublikowanych w języku polskim wybranych fragmentów hagiografii i modlitw świętych wajsznawów, gloryfikujących Śri Ćajtanję Mahaprabhu.

Uddhawa Sandeś

Rupa Goswami

Uddhawa był drogim przyjacielem Kryszny. Pan właśnie jego chciał posłać do Wryndawan z wieściami, które miały przynieść pocieszenie mieszkańcom tej wioski tak głęboko przeżywającym rozłąkę z Kryszną.

Tak jak podczas rozłąki z Kryszną gopi myślały o Nim dwadzieścia cztery godziny na dobę, tak Kryszna zawsze myślał o gopi, matce Jaśodzie, Nandzie Maharadźu i innych mieszkańcach Wryndawan, chociaż zdawał się być z dala od nich. Śri Kryszna, darząc Swojego przyjaciela Uddhawę wielką miłością, chciał posłać go do Wryndawan również dlatego, by mógł tam zobaczyć najbardziej zaawansowaną i ekstatyczną służbę oddania, jaką pełnią tamtejsi mieszkańcy.

Nawet, jeśli ktoś jest zaawansowany w wiedzy materialnej i nawet, jeśli jest uczniem Bryhaspatiego, to mimo tego musi uczyć się od gopi i mieszkańców Wryndawan, w jaki sposób kochać Krysznę do najwyższych granic.

Śri Kryszna, zaniepokojony z powodu rozpaczy gopi, zapragnął porozmawiać z Uddhawą. Niniejsza książka relacjonuje przebieg tej niezwykłej rozmowy, doskonale przekazując towarzyszące jej emocje.

Siódmy Goswami – biografia Śrila Bhaktiwinoda Thakura

Rupa Wilasa

Śrila Sać-ćid-ananda Bhaktiwinod Thakur pojawił się w XIX w., w okresie, kiedy to nauki Pana Ćajtanji zostały tak zlekceważone i pozbawione wartości, że Thakur  mimo ośmiu lat poszukiwań i starań  nie mógł zdobyć kopii Śri Ćajtanja-caritamryty (najważniejszej pracy biograficznej opisującej filozofię i życie Ćajtanji Mahaprabhu) nawet w formie rękopisu. Mimo tego, że Thakur znany jest głównie jako ten, który odkrył miejsce narodzin Śri Ćajtanji, w praktyce odkrył on na nowo i na nowo założył ruch Pana Ćajtanji, który został przyćmiony przez kulturowy i religijny szowinizm rządzących Brytyjczyków, oraz zdyskredytowany przez wyuzdane i bezużyteczne działania odszczepieńczych sekt sahadźijów oraz innych grup z umotywowanymi, wymyślonymi filozofiami. Ożywił on przesłanie Ćajtanji, opublikował pisma Goswamich i udowodnił współczesnemu światu ponadczasową wagę i stosowność tych nauk.

Chociaż Śrila Bhaktiwinod Thakur wydawał się być nikim więcej, jak tylko sędzią z liczną rodziną i wieloma materialnymi troskami, napisał on ponad sto książek wyjaśniających filozofię Pana.

Proste dla prostych

Ratnarandźini Dewi Dasi to przykład spełnienia obietnicy Śrila Prabhupady:

- Intonuj dziennie szesnaście rund, przestrzegaj czterech zasad regulujących, a wrócisz do domu, do Boga.

Stało się to naturalnie, bez nadzwyczajnego wysiłku, jako konsekwencja jej służby. Automatycznie.
Byłem zmieszany i nadal jestem. Minęło kilka dni od chwili jej odej­ścia, zanim przestałem o niej myśleć. Mogłem zadać jej wiele pytań, ale wątpię, czy powiedziałaby mi więcej. Taka była.

Poprosiłem Balabhadrę Prabhu (obecnie Bhakti Balabh Puri Goswami), aby napisał o ostatnich dniach Ratny. Wiedziałem, że będzie to wspaniałe źródło inspiracji dla wielu wielbicieli. Proces świadomości Kryszny naprawdę działa. Potrzebujemy po prostu takiej wiary, jaką miała Ratna.

Bhagawata filozofia – etyka – teologia

Śria Bhaktiwinoda Thakur

Śrimad Bhagawata jest bez wątpienia księgą trudną i tam, gdzie nie odnosi się do malowniczego opisu tradycji i życia poetyckiego, jej treść jest surowa, a jej gałęzie pokryte są strojem niespotykanej, sanskryckiej poezji. Dzieła filozoficzne muszą koniecznie być tego rodzaju. Dlatego przypisy i komentarze są potrzebne do tego, by pomóc nam w trakcie studiowania tej księgi.

Najlepszym komentatorem Bhagawatam jest Śridhar Swami, a najprawdziwszym interpretatorem jest nasz wielki i szlachetny Ćajtanjadewa. Bóg błogosławi ducha naszych zacnych przewodników dla naszego wiecznego dobra. Słowa Wjasadewy wciąż rozbrzmiewają w uszach teistów niczym pieśń wielkiego ducha słyszana z oddali!

Badarikaśram! Cóż za okropna nazwa! Siedziba Wjasy i wybranej religii myśli! Pielgrzym powiada, że ta kraina jest zimna! Jakże potężnie geniusz Wjasy wzniecił żar filozofii w tak ciągle ośnieżonym, chłodnym miejscu. Nie tylko ogrzał swój kraj, ale także wysłał jego spokojne promienie aż po wybrzeża morza! Niczym wielki Napoleon w politycznym świecie obalił imperia i królestwa dawnych i minionych filozofii poprzez ogromne uderzenie swych transcendentalnych myśli! Oto prawdziwa siła!

Mukta Ćarita – historia perłowa

Książka ta powstała na podstawie słynnego dzieła Raghunatha Dasa Goswamiego zatytułowanego Mukta Ćarita. Przy tłumaczeniu niniejszej publikacji korzystaliśmy z wielu źródeł, jak również zaangażowaliśmy się w analizy porównawcze owych ogólnie dostępnych opracowań. Syntezą tej analizy jest niniejszy owoc w postaci tej książeczki.

Jedną z ostatnich instrukcji jaką Śri Ćajtanja Mahaprabhu przekazał swemu drogiemu wielbicielowi Śrila Raghunathowi Dasa Goswamiemu, było to, iż powinien udać się do Wryndawan i zaangażować się w studia nad wajsznawizmem pod okiem Śri Rupy i Śri Sanatany Goswamich. Śri Ćajtanja poprosił go również, aby pomógł im odkryć miejsca rozrywek Pana Kryszny.

Miejscem które zostało odrestaurowane przez Śri Raghunatha Dasa Goswamiego jest Radha Kunda.
Niniejsza książka jest dojrzałym owocem studiów Śri Raghunatha Dasa Goswamiego, jak również przenosi nas w atmosferę wiecznego Radha Kunda.

Nie omawiane przeszkody na drodze do bhakti

Purnaćandra Dasa

“Dla zwyczajnych, pobożnych osób, wszystko, co jest sprzeczne z zasadami religii, jest grzechem. Dla wielbicieli Najwyższego Pana natomiast, grzechem jest wszystko to, co jest przeszkodą na drodze do czystej służby oddania.”

Śrila Sanatana Goswami – Bryhad-Bhagawatamryta 2.7.124 (znaczenie)

ISKCON jest rozwijającym i borykającym się, z wieloma wewnętrznymi problemami społeczeństwem. Jednak problemy nie tkwią w samym ISKCON-ie, czy też w procesie, jaki Śrila Prabhupada ustanowił. Podobnie jak święta rzeka Jamuna, ISKCON jest czysty i transcendentalny, zawsze w stanie oczyścić i obdarzyć oddaniem. Jest to boski wehikuł łaski Śri Ćajtanji.

Niestety, my wrzucamy do niego śmieci, zanieczyszczając go pospolitymi nawykami i wcześniejszymi uwarunkowaniami zarówno subtelnymi jak i zewnętrznymi. Książka ta ukazuje niektóre formy uwarunkowań i z pewnością ożywi introspekcję oraz postęp zarówno indywidualny jak i kolektywny. Celem jej jest zapoczątkowanie socjalnej i duchowej reformy w ISKCON-ie. Dlaczego warto podjąć tę reformę? ISKCON jest spadkiem Śrila Prabhupada, Jego misją, stworzeniem czy dzieckiem. Każdy uczeń naturalnie pragnie chronić, utrzymywać i polepszać misję swojego mistrza duchowego.

Śri Prema Bhakti Ćandrika

Śri Prema Bhakti-ćandrika znana również jako Rupanuga-gita, jest jedną z najważniejszych prac napisanych przez Śrila Narottama Dasa Thakurę. Stanowi esencją nauk Śri Ćajtanji Mahaprabhu, którego Osoba i misja wspaniale została podsumowana przez Swarupę Damodara Goswamiego w następującej śloce:

anarpita-carim cirat karunayavatirnah kalau
samarpayitum unnatojjvala-rasam sva-bhakti-sriyam
harih purata-sundara-dyuti-kadamba-sandipitah
sada hrdaya-kandare sphuratu vah sacé-nandanah

“Niech Pan znany jest jako syn Śrimati Śaći Dewi usytuuje się w zakątku mego serca. Jego ciało ma kolor stopionego złota. Pan pojawił się w tym wieku Kali, by obdarzać żywe istoty bezprzyczynową łaską. Żadna wcześniejsza inkarnacja nie ukazała tyle miłosierdzia i duchowej wiedzy opisującej najwyższy smak płynący z miłosnej służby dla Boga, Najwyższej Osoby.”

Zwrot Prema Bhakti-ćandrika, można przetłumaczyć jako promienie księżyca miłosnej służby oddania dla Kryszny. Cechą księżyca prema-bhakti jest kojący wpływ jego promieni, zmniejszający efekt pożaru materialnej egzystencji. Żywa istota może ukoić cierpienie, pijąc chłodny nektar miłosnej służby oddania dla Śri Sri Radhy i Kryszny.

Gaura Kiśora Dasa Maharadź pytany, jak można rozwinąć miłość do Śri Kryszny, odpowiadał: “Proszę udaj się na rynek i kup Śri Prema Bhakti-ćandrikę, czytaj i w ten sposób rozwiniesz prema-bhakti.”

Śri Nitjananda-ćaritamryta

Wryndawana Dasa Thakur

Tak jak rozrywki Śri Ćajtanji są słodsze od rozrywek Kryszny, podobnie lila Śri Nitjanandy są bardziej atrakcyjne niż te spełniane przez Pana Balaramę. Śri Nitjananda słynie jako akrodha paramananda nitjananda-radźa, nigdy się nie złości, jest najbardziej łaskawy i obdarza Kryszna-prema. Sam Pan Ćajtanja mówi w Śri Nitjananda-ćaritamryta:

“Ci którzy rozwijają miłość, uczucie i szacunek do Nitjanandy, rozwijają miłość i uczucie do Mnie. Wszyscy półbogowie, na czele z Śiwą i Brahmą, wielbią Nitjananda Swarupę. Jeżeli jakaś osoba myśli źle o Nitjanandzie, lub też znieważa Go, kimkolwiek by nie była, upadnie. Nawet jeśli uważa się, za Mojego wielbicielem, w rzeczywistości nim nie jest.”

Książka opisuje chwały Śri Nitjanandy Prabhu: Jego narodziny, dzieciństwo, odejście z domu, podróż do świętych miejsc, przybycie do Nawadwipy i spotkanie z Panem Ćajtanją, nauczanie, rozrywki z Mahaprabhu w Nadii, obecność w czasie przyjęcia sannjasy przez Śri Gaurahari, podróż do Nilaćala, powrót do Nawadwipy, ślub, rozdawanie miłości do Boga i odejście z tego świata.

Śrila Wryndawana Dasa Thakura słynie w społeczności Wisznuitów z innego dzieła – Ćajtanja-bhagawata, o której Krysznadasa Kawiradźa Goswami, autor Ćajtanja-ćaritamryty pisze: “Żadna istota ludzka nie byłaby w stanie skomponować takiej książki. W rzeczywistości to sam Ćajtanja Mahaprabhu przemawia ustami Wryndawana Dasa Thakur.

Śaranagati

Bhaktiwinod Thakur

“Sześć zasad podporządkowania się Krysznie, to: przyjmowanie warunków sprzyjających służbie oddania; odrzucanie wszystkiego, co nie sprzyja służbie oddania; przekonanie, iż Kryszna nas ochroni; zaakceptowanie Kryszny jako jedynego pana, mistrza i opiekuna; pełne podporządkowanie się woli Najwyższego Pana; oraz pokora.” (Hari bhakti wilasa)

W wszechpomyślnej Bhagawad-gicie Bóg, Kryszna, mówi do każdego z nas: “Proszę podporządkuj się Mnie, a Ja uwolnię cię od wszelkiego strachu i zapewnię całkowitą ochronę.” Naturalnie pojawia się pytanie – w jaki sposób mamy podporządkować się Bogu, Najwyższej Osobie?

Te pięćdziesiąt pieśni – napisanych w bengali jest odpowiedzią na to pytanie.

Śri Śaććidananda Bhaktiwinod Thakur – autor książki jest, jednym z najznakomitszych Wajsznawów. Jako gryhasta całkowicie poświęcił się służeniu Bogu, prowadził nieprzeciętne życie mahabhagawaty.